Το αντίο του Ηλιάδη στην ΑΕΛ

«Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που είναι δύσκολοι. Κι αυτός είναι ένας από αυτούς, γιατί η ΑΕΛ δεν ήταν απλώς μια ομάδα για μένα, αλλά ένα κομμάτι της ζωής μου τα τελευταία 6,5 χρόνια.

Αν κάποιος μου έλεγε όταν πρωτοήρθα στη Λάρισα ότι μια μέρα θα έγραφα αυτά τα λόγια, δύσκολα θα τον πίστευα. Όμως η ζωή και το ποδόσφαιρο έχουν τον δικό τους τρόπο να σε δένουν με ανθρώπους, ομάδες και πόλεις.

Μαζί περάσαμε σχεδόν τα πάντα. Δύο υποβιβασμούς από την Α’ στη Β’ Εθνική, τέσσερα πολύ δύσκολα χρόνια στη Β’ κατηγορία, την επιστροφή εκεί που ανήκει αυτή η ομάδα και τελικά τον υποβιβασμό και πάλι στην Β εθνική. Οι λύπες ήταν πολλές, οι χαρές λιγότερες, όμως σήμερα φεύγω με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια που φόρεσα αυτή τη βαριά και ιστορική φανέλα.

Η αλήθεια είναι ότι είχα ονειρευτεί διαφορετικά την πορεία μου με την ΑΕΛ. Περισσότερες χαρές, επιτυχίες και τρόπαια στην Α εθνική. Δυστυχώς όμως η ζωή δεν φέρνει πάντα τα πράγματα όπως τα σχεδιάζουμε. Παρ’ όλα αυτά, δεν αλλάζω τίποτα από όσα έζησα εδώ.

Δέθηκα με αυτή την ομάδα και με τον μοναδικό της κόσμο. Έναν κόσμο που πραγματικά δεν υπάρχει πουθενά αλλού.

Από σήμερα και για πάντα θα υποστηρίζω την ΑΕΛ.

Μέσα σε αυτά τα χρόνια απέκτησα πραγματικούς φίλους, γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους και το σημαντικότερο, γνώρισα τη γυναίκα της ζωής μου και δημιούργησα την οικογένειά μου.

Η Λάρισα θα είναι για πάντα το σπίτι μας και η πόλη στην οποία θα συνεχίσω να ζω και μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής μου πορείας.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους συνεργάστηκα αυτά τα 6,5 χρόνια. Διοικήσεις, προπονητές, συμπαίκτες, ιατρικό επιτελείο, φροντιστές και κάθε άνθρωπο που βρισκόταν καθημερινά δίπλα στην ομάδα και συνέβαλε με τον δικό του τρόπο.

Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στον υπέροχο κόσμο της ΑΕΛ. Χωρίς εσάς δεν υπάρχει ομάδα. Συνεχίστε να την αγαπάτε, να τη στηρίζετε και να είστε δίπλα της στις δύσκολες και στις όμορφες στιγμές, όπως μόνο εσείς ξέρετε να κάνετε. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να ζήσετε ξανά τις στιγμές που αξίζουν σε εσάς και σε αυτή τη μεγάλη ομάδα.

Ελπίζω κάποια μέρα οι δρόμοι μας να συναντηθούν ξανά και να καταφέρουμε μαζί να ζήσουμε όλα όσα ονειρευτήκαμε.

Η φανέλα βγαίνει, η αγάπη όμως μένει για πάντα.

Εις το επανιδείν ΑΕΛΑΡΑ »